| تبليغات | X |
|
دلکـــَم بُرد به غـــارت ز بَرَم دلــــبرَکی سَر فـرو کرده پری پیـکرَک از مَنـــظرکی بختـَکم شورَک از آن زلفک شورانگیزک سخنش تلخک و شیــرین لبَکش شِکّرَکی دلکـَم شد سرِ مویی و چو مویی تَنَکم تا جـــدا ماند کــــنارم ، ز مــیان لاغـــرکی بر دلم عـیب نگـــیرید که دیوانکَکَـیست چه کند نیـــست گزیرش ، ز پری پیـکرکی قـدکـَم شـد چو سر زلفِ صـنوبر قدَکی رُخَکم گشت چو زَر در غمِ سیمیــــنبرکی سرَک اندر سرَکِ عشق تو کردم،لیکن با من خسته دِلَک نیست تو را خود سرَکی غمَکت میخورم و نیست غمت غمخورََکم هیـچ گویی که مرا بود گـَـهی غَمخورَکی ؟
پارسايی است در آنجا كه ترا خواهد گفت :
به مجنــون گفت روزی سـاربانی چرا بیــــهوده در صحـــرا دوانی؟ اگربا لــیلی ات بودی ســر و كــار من او را د یـدمش با دیگــری یار سر و زلفش به دست دیگران است تو را بیهوده در صحرا دوان است ز حرف ساربان مجـــنون فغــان كرد جوابــش ایـن ربـاعی را بیان كرد درخت بی ثــمر هــر كس نشــــاند دوای درد مجــــــــــنون را بـدانـــد میان عاشق و معشوق رمزی است چـــه دانـد آنـكه اشــتر میچـراند؟ بگفتـا ســاربان : هان ای بد اخــــتر گنـــاهی از محبــت نـیست بدتر تو را ایــــــزد به تــوبه امر فرمــود برو از عــشق لیـــلا توبه كن زود چوبشنید این سخن مجنون فغان كرد دو دسـت خـویش را بر آسمان كرد بگـفـــــتا : تــــوبه كردم تـــوبه اُ ولا زهر چـیـزی به غیر از عشق لیلا
در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع روز و شب خوابم نمی آید به چشم غم پرست بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع رشته ی صبرم به مقراض غمت ببریده شد همچنان در آتش هجر تو سوزانم چو شمع گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم رو کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع در میان آب و آتش همچنان ، سرگم توست این دل زار و نزار اشک بارانم چو شمع در شب هجران مرا پروانه ی وصلی فرست ور نه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع بی جمال عالم آرای تو روزم چون شب است با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع سر فرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع
فرزاد عزیزم نمی دونی چقدر دلم برات تنگ شده عزیزترینم ، برای مهربونی چشمات برای لبخند شیرینی كه روی لبانت نقش می بنده ، برای دستهای مردونت که همیشه دستای کوچیکمو محکم توی دستاش میگیره . وقتی بهم زنگ می زنی چنان صمیمیتی توی کلامت هست که روحم به طرفت پر می کشه . قربونت برم که صدات زیباترین ترانه هستیه برام و نامت پراز راز و رمز زیبایی است . فرزادم اینو بدون یک نفر تمام رویاش لبخند توست و زمانی که به تو فکر میکنه احساس میکنه که زندگی واقعاً با ارزشه . پس هر گاه احساس تنهایی کردی این یادت باشه که . . . یک نفر . . . xoxo
|
About
در زمینی که ضمیر من و توست ، Archivesفروردین 1388بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 شهریور 1387 تیر 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 Links
لوبیا
آموزش الکترونیک
از خدا صدا نمی رسد ! |
