دنیا بیستون است

و روی هر ستون عفریت فرهاد کش نشسته

هر روز پایین می آید و در گوش ات نجوا می کند که شیرین دوستت ندارد و جهان تلخ می شود

تو اما باور نکن !

عفریت فرهاد کش دروغ می گوید زیرا که تا عشق هست ، شیرین هست

عشق اما گاهی سخت می شود ، آنقدر سخت که تنها تیشه از پس آن بر می آید

روی این بیستون ِ ناساز و ناهموار

گاهی تنها با تیشه می توان رَدی از عشق گذاشت

وگرنه هیچکس باور نمی کند که این بیستون فرهادی داشت ...