گر نداری، کوزه خالی می خرم              کاسه و ظرف سفالی می خرم

                                              ...

اشک در چشمان بابا حلقه بست          عاقبت آهی زد و بغضش شکست

اول سال است و نان در سفره نیست      ای خدا شکرت، ولی این زندگیست؟

بوی نان تازه هوش از ما ربود                 اتفاقاً مادرم هم روزه بود

چهره اش دیدم که لک برداشته              دست خوش رنگش ترک برداشته

سوختم، دیدم که بابا پیر بود                 بدتر از این خواهرم دلگیر بود

باز آواز درشت دوره گرد                         پرده اندیشه ام را پاره کرد

                           دوره گردم دوره گردم دوره گرد

خواهرم بی روسری بیرون دوید               آی آقا سفره خالی می خرید