xoxo

xoxo4ever — Mon, 20 Apr 2009 18:19:18 GMT

دوره گردم کهنه قالی می خرم دست دوم جنس عالی می خرم

گر نداری، کوزه خالی می خرم کاسه و ظرف سفالی می خرم

...

اشک در چشمان بابا حلقه بست عاقبت آهی زد و بغضش شکست

اول سال است و نان در سفره نیست ای خدا شکرت، ولی این زندگیست؟

بوی نان تازه هوش از ما ربود اتفاقاً مادرم هم روزه بود

چهره اش دیدم که لک برداشته دست خوش رنگش ترک برداشته

سوختم، دیدم که بابا پیر بود بدتر از این خواهرم دلگیر بود

باز آواز درشت دوره گرد پرده اندیشه ام را پاره کرد

دوره گردم دوره گردم دوره گرد

خواهرم بی روسری بیرون دوید آی آقا سفره خالی می خرید

xoxo4ever — Tue, 20 Jan 2009 17:49:18 GMT

نگار عزیزم سلام

حدود سه ماهه که تقریباً هیچ خبری ازت ندارم، امیدوارم هرجا که باشی خوش و سلامت و شاد باشی.

درست سه سال پیش بود که بعد از ماه ها تلاش بالاخره بصورت کاملاً اتفاقی به آرزوم یعنی رسیدن به تو دست پیدا کردم، درست سه سال پیش حدود ساعت 12 شب بود که بهت زنگ زدم و ... اون شب به جرأت می تونم بگم از خوشحالی خوابم نبرد و لحظه شماری کردم تا از نزدیک ببینمت. چه شبی بود، چه شب بیاد موندنی.اون شب، هیچ وقت یادم نمیره نگار جون. انقدر دوستی با تو لذت بخش و به یاد موندنی و پر از خاطرات و تجربیات شیرین بود که وجودت را هیچ وقت فراموش نمی کنم و هنوز بر این باورم که تو یک فرشته ای که خدا بهم هدیه کرده بود که متاسفانه قدرشو ندونستم و اون ازم پسش گرفت.

نگار نازنین با این که دیگه پیشم نیستی ولی روزی نیست که واست آرزوی خوشبختی و سلامت نکنم.

نمی دونم الان باید امروز را بهت تبریک بگم یا ...، بهرحال دوم بهمن به یکی از خاطره انگیزترین روزهای زندگیم تبدیل شده.

هرجا که باشی شاد و سلامت باشی

تا ابد دوستت خواهم داشت

xoxo 4 ever

xoxo4ever — Tue, 06 Jan 2009 22:43:18 GMT

با همه ی بی سر و سامانيم
                                          بـاز به دنبــال پريشـانی ام
طاقت فرسودگيم هيچ نيست
                                         در پی ويــران شدن، آنــيم
آمـده ام بلــكه نگــاهـم كـنی
                                          عاشق آن لحظه ی طوفانيم
دلخوش گرمای كسی نيستم
                                         آمــده ام تـا تـو بســوزانــيم
آمـده ام با عــطـش سـال ها
                                          تا تو كمی عشق بنوشانيم
مـاهی برگـشته ز دريـا شـدم
                                           تا كـه بگــيری و بمــيرانی ام
خـوب ترين حادثه می دانــمـت
                                          خـوب تـرين حـادثه مـی دانـی ام؟
حــرف بزن ، ابـر مـرا بــاز كــن
                                          ديـر زمــانيــسـت كــه بــارانـی ام
حرف بزن، حرف بزن، سالهاست
                                           تشنه ی يك صحبت طولانی ام
ها، به كجا می كشيم خوب من؟
                                           هـا نكــشانی بـه پـشيـمـانی ام

xoxo4ever — Sun, 30 Nov 2008 23:35:18 GMT

چقدر زندگی بی مزه اس واقعاً؛ امروز بعد از اینکه یکم توی بخش مدیریت وبلاگ داشتم چرخ و دور می زدم تا بلکه بیشتر باهاش آشنا بشم دیدم یه گزینه ای داره با نام پشتیبانی از وبلاگ، با خودم گفتم چه کار خوبی کرده این بلاگفا، چه خوب می شه آدم بتونه از وبلاگش که یه دنیا خاطره ست و پر از مهر و محبت و عشق، یه بک آپ بگیره، منم چون همیشه نگران این بودم که نگار سر یه کدوم از این دعواها بیاد و این وبلاگو حذف کنه همیشه صفحاتشو ذخیره می کردم، پس سریع قبل از اینکه کار دیگه ای کنم روش کلیک کردمو شروع کردم بک آپ گرفتن، بعد از اینکه خیالم از این بابت راحت شد شروع کردم پست امروزی (البته بهتر بگم دیروزی) را نوشتن. بعدش رفتم و یعنی چسبیدم به میان ترم یکی از این درسای لعنتی که ول کنم نیستن و یکمی خوندم ولی همه می دونن این جور مواقع با این اوصاف، آدم زیاد حواسش به درس نیست، ولی خوب ...

الانم که خوابم نمی برد گفتم نوت بوکمو روشن کنمو یه جوری خودمو سرگرم کنم، به محض اینکه ویندوز بالا اومد دیدم روی دسک تاپم یه فایل Word، همون بک آپ وبلاگ که توی Word ذخیره شده بود.

گفتم چی بهتر از اینکه یاد خاطرات کنم و یه مروری از روز اولی که نگار این وبلاگو افتتاح کرد تا واسه سالگرد دوستیمون بهم هدیه کنه، داشته باشم، این دختر انقدر زیبا و پر احساس متنای این وبلاگو نوشته که اشکم شروع به ریختن کرد و افسوس خوردم که چرا کارمون به اینجا رسیده.

اولین چیزی که نگار نوشته بود این بود :

فرزاد عزیزم

این وبلاگ رو می خوام سالگرد آشنائیمون یعنی دوم بهمن با یه دنیا عشق به تو که مهربونترین گل دنیائی تقدیم کنم فقط واسه اینکه بهت بگم

عاشقونه دوستت دارم . . .

روش کلی فکر کردم که چی می شه آدما، اخلاقشون، احساسشون، رفتارشون بعد از مدتی نسبت بهت تغییر کنه، چه رفتار و اخلاق بدی باعث شده نظر اونا نسبت بهت تغییر کنه و باز هم افسوس خوردم و آرزو کردم که ای کاش زمان بر می گشت تا بتونم اشتباهاتمو اصلاح کنم. همش با خودم می گم مگه می شه یه نفر که یه روز منو مهربونترین گل دنیا خطاب می کرد و می گفت: " سلام به توئی که حتی اسمت باعث آروم شدن دلم می شه." الان ازم خسته شده باشه و حوصلمو نداشته باشه یا حتی ازم متنفر باشه؟!

گفته بودی :" اینکه آدم یکی رو دوست داره خیلی قشنگه ولی قشنگتر اینه که این دوست داشتن دو طرفه باشه و چقدر ما خوشبختیم که اینطور بی تابانه عاشق همیم ."

اینجاس که ساکت شدمو جز لعن و نفرین بر خودم کار دیگه ای نکردم.

دلم واست یه ذره شده فرزادم ، کاش زودتر برگردی تنها بهونه زندگیم . . .

ای کاش الانم وقتی می رفتم دلت واسم یه ذره می شد، ولی الان بیشتر از سه هفته اس که منو ندیدی و حتی یه ذره هم دلت واسم تنگ نشده. ای کاش هنوز واست انقدر جذابیت داشتم که بازم تنها بهونه زندگیت بودم..

" امروز سه شنبه ست و از دیشب تا حالا داره برف میاد ، وقتی پیشم نیستی هرچی هم لباس میپوشم گرم نمی شم ، ولی همین که میبینمت ، وجودت ، قلب عاشقت ، نگاه های مهربونت تمام وجودم رو گرم و لبریز از عشق می کنه . . . وقتی دستای پیشیت رو تو دستای گرمت می گیری دوست دارم زمان همون جا وایسه و هیچوقت لحظه خداحافظی نرسه ، هیچوقت مجبور نشم دستمو از توی دست مهربونت در بیارم."

"فرزاد جونم خیلی برام با ارزشی ، خیلی واسم عزیزی ، تمام زندگیم رو پر کردی از خوبی و قشنگی . تو بهترین شوشوی دنیایی، چقدر دلم واست تنگ شد گلم ، مثل همیشه بی تابتم مهربونم ، کاش پیشم بودی ."

"فرزادم دیگه هیچوقت نمی ذارم دلامون از هم فاصله بگیره ، می خوام تا ابد کنارت باشم ، تا ابد روی زانوهات بشینم و عشقتو ،گرمای وجودتو ، دستای مهربونتو و چشمای پر از مهر و محبتت رو مال خودم کنم ."

ای کاش الانم نمی ذاشتی دلامون از هم فاصله بگیره، ای کاش هنوزم می خواستی تا ابد کنارم باشی و روی زانوهام بشینی. ای کاش ...

"فرزاد جونم دلم برات یه ذره شده ، امروز نشد همدیگه رو ببینیم .

چقدر بهت عادت کردم ،وقتی یه روز نمی بینمت کلافه ام ، ای کاش زودتر فردا شه

وای . . . فرزادم فقط 3 روز دیگه به دوم بهمن مونده ، نمی دونی چقدر برای اومدنش لحظه شماری می کنم ، خیلی دوستت دارم ، خیلی عاشقتم ، خیلی می خوامت ©©©

فدات شم مهربون ترین گل دنیا

بی صبرانه شوق با تو بودن رو دارم "

xoxo

"عزیزترین فرزادم ، فردا دوم بهمن سال ۸۵ ، درست یک سال پیش یه همچین روزی حدود ساعت ۱۲ شب من و تو با یه اتفاق خیلی عجیب با هم آشنا شدیم . هنوزم وقتی فکرشو می کنم می بینم انگار همه چیز قسمت بوده ، انگار همه چیز دست به دست هم دادن تا من و تو به هم برسیم . امشب باید خدا رو بخاطر یه همچین قسمتی شکر کنم، به خاطر تو که عزیزترین و مهربونترینی واسم ، توئی که خوبیهات نهایت نداره ©©"

می دونم الان داری خدارو به خاطر اینکه از دستم راحت بشی شکر می کنی .

"Honeeeey عجیییب دوستت دارم ، امشب خیلی خیلی خوشحالم ، خیلی روز خوبی بود ، تموم حسهای قشنگم دو برابر شدن و من همه این لحظه های قشنگ رو مدیون توام مرد جون .

هیچوقت تنهات نمی ذارم ، هیچوقت تنهام نذار که حتی تصور نفس کشیدن بدون لمس حضور گرمت برام غیر ممکنه"

پس چی شد نگار نازنینم، فرشته کوچولوی من، عزیزترینم تو که گفته بودی هیچوقت تنهام نمی ذاری پس چرا الان می خوای بری و با این همه خاطرات زیبا تنهام بذاری، تو که می دونی یک لحظه بدون تو واسم عذاب، تو که بهتر می دونی یه لحظه پیشم نباشی دق می کنم، پس چی شد اون همه حرفای خوشگل و مهربونت.

"هانی امروز احساس می کنم بیشتر از همیشه دوست دارم !

یه حس عجیبی دارم ، با اینکه دیروز دیدمت بد جوری دلتنگتم ، امروز کاملا مطمئن هستم که حتی ۱ ثانیه هم نمی تونم بدون تو زندگی کنم . حرفهای دیشبمون و رفتار پر از مهر و محبت امروزت بیشتر از همیشه به آینده امیدوارم کرد . من کنار تو خوشبخت ترینم . از همین الان می خوام کمکم کنی ، می خوام کمکت کنم تا همه چیز درست بشه

من و تو تا ابد مال همیم . . .

پسر کوچولوی من ، عاشقتم . . . "

xoxo

فقط می تونم بگم :

عزیز من، لذیذ من، گل من دوست دارم

این شعرو که همیشه با اون صدای گرم ومهربونت واسم می خوندی اینجا می ذارم و از خدا می خوام که یه بار دیگه با اون صدای دلنشینت واسم بخونیش

دل من دیر زمانی ست که می پندارد :

" دوستی " نیز گلی ست ،

مثل نیلوفر و ناز ،

شاخه ترد ظریفی دارد .

بی گمان سنگدل است آنکه روا می دارد ،

جان این شاخه نازک را

- دانسته -

بیازارد !

در زمینی که ضمیر من و توست ،

از نخستین دیدار ،

هر سخن ، هر رفتار ،

دانه هائی است که می افشانیم

برگ و باری ست که می رویانیم

آب و خورشید و نسیمش " مهر " است .

گر بدان گونه که بایست به بار آید ،

زندگی را به دل انگیزترین چهره بیاراید ،

آنچنان با تو در آمیزد این روح لطیف ،

که تمنای وجودت همه او باشد و بس .

بی نیازت سازد ، از همه چیز و همه کس .

زندگی ، گرمی دلهای به هم پیوسته ست .

تا در آن دوست نباشد همه درها بسته ست .

در ضمیرت اگر این گل ندمیده ست هنوز ،

عطر جان پرور عشق

گر به صحرای نهادت ندمیده ست هنوز ،

دانه ها را باید از نو کاشت .

آب و خورشید و نسیمش را از مایه جان

خرج می باید کرد ،

رنج می باید برد ،

دوست می باید داشت !

با نگاهی که در آن شوق بر آرد فریاد

با سلامی که در آن نور ببارد لبخند

دست یکدیگر را

بفشاریم به مهر

جام دل هامان را

مالامال از یاری ، غم خواری

بسپاریم به هم

بسرائیم به آواز بلند :

شادی روی تو !

ای دیده به دیدار تو شاد

باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست

تازه ،

عطر افشان

گلباران باد .

نگار جونم زندگی بدون تو واسم بی معناس، می دونم خیلی داره شبیه قصه ها می شه، ولی واقعاً از وقتی وارد زندگیم شدی یه حس دیگه ای نسبت به خودم پیدا کردم که همشو مدیون توام. با صبر و حوصله و مهربونیات کلی چیز یادم دادی که متاسفانه همه لطف های که کردی بدون جواب موند. خیلی دوست دارم همه اونارو جبران کنم، دوس دارم به خاطر این همه مهربونیای که در حقم کردی کاری کنم تا شاید گوشه ای از زحماتتو جبران کنم.

نگار جونم تو خیلی گلی، ای کاش زودتر می فهمیدم

نگارم عاشقونه دوست دارم،می خوام تا ابد باهات باشم.

بهم فرصت بده عزیزترینم ..

xoxo 4ever

xoxo4ever — Sun, 30 Nov 2008 14:04:18 GMT

سلام به همگی

من فرزادم؛ از آخرین باری که کسی توی این وبلاگ چیزی می نویسه مدتی میگذره، احتمالا همه می دونن چرا... توی این مدت خیلی اتفاقها گذشت خیلی مشکلات پیش اومد که بین من و نگار جون فاصله ها بیشتر شد، کارمون شده بود قهر و آشتی، به قول نگار یک هفته قهر بودیم و دو روز آشتی، ولی بازم یه حسی این رابطه رو نگه داشته بود. بداخلاقی از طرف من بیشتر شده بود و صبر و حوصله نگار کمتر. وقتی دو ترم پیش من از نگار دورتر شدم و فاصله ام با دوستام کمتر، اون موقع بود که دیگه نگار داشت همه چیزو تحمل می کرد، خصوصاً وقتی من با دوستام دنبال تفریح خودم بودم و نگار تک و تنها توی خونه و کیلومترها دورتر بود، اون موقع بود که دیگه داشت کفرش در می اومد. منم متاسفانه اصلاً اونو درک نمی کردم، که یهو یکی دو هفته پیش صبر نگار لبریز و جونش به لب رسید، منم که خوب هنوز 2ریالیم نیافتاده بود، باز هم بد اخلاقی کردم، دریغ از اینکه این تو بمیری از اون تو بمیریا نیست.

یک هفته گذشت و ما از هم بی خبر بودیم تا اینکه من زنگ زدم فهمیدم، این دفعه از اون دفعه ها نیست، نگارم که دیگه اون نگار قدیم نبود، خلاصه از ما اصرار و از اون انکار، هر چی ازش خواهش کردم که منو ببخشه نشد. البته این روند هنوزم ادامه داره و منم مثل ... پشیمون، چون دارم بهترین و عزیزترینمو خیلی ساده از دست می دم.

ضمناً حتماً در آینده یه پست مخصوص ویژگی های نگار واسه همه می ذارم که بدونین چه فرشته ایی.

خلاصه ماجرا از این قراره، البته خیلی مفصل تر از این حرفا ولی خوب اگه دقت کرده باشین به پست قبلی که خوب اولین پستی بود که من میذاشتم، متوجه میشین که زیاد توی نویشتن مهارتی ندارم، البته دارم راه می افتم.

حالا همه اینارو صادقانه و خالصانه گفتم که بلکه شما ها واسم دعا کنید که شاید این فسقل ما برگرده.

xoxo4ever — Sun, 31 Aug 2008 14:08:18 GMT

سلام دوستان و مخاطبان xoxo

درود بر شما نگار خانوم

من فرزادم، بله همون فرزادی که تموم این تهمتها بهش زده شده، هر کی ندونه فکر می کنه این فرزاد عجب آدم نامردی، نمی دونم شایدم باشم!!. متاسفانه نگار درست می گه، این رابطه تموم شده، ما واقعاً برنامه های زیبایی واسه آینده داشتیم که هیچ کدوم به سرانجام نرسید. ای کاش وقتی نوشته بودی هر دو مقصریم ته دلتم، همینو میگفت، چون همیشه منو مقصر می دونستی، همیشه باعث و بانی همه مشکلاتو، من می دونستی. به هر حال بر خلاف نگار که نوشته هر دو حالمون خوبه، من که زیاد حال خوشی ندارم نمی دونم چرا از قول منم حرف زده. اگه شما می تونی با این مساله به راحتی کنار بیای و راحت باشی دلیلی نداره منم مث خودت باشم.

بله دوستان این وبلاگ هدیه ای فراموش نشدنی بود از طرف نگار، شاید به جرأت می تونم بگم یکی از بهترین هدیه های بود که از نگار گرفتم. نگار جداً سنگ تموم گذاشت واسش، شبها تا دیر موقع روش کار می کرد و به دنبال مطالب جدید از این طرف و اونطرف می گشت، کارای شیک و خوشگل که فقط مختص xoxo بود. من که عاشق اون شعرا بودم که توش می ذاشت، عاشق اون عکسایی که پر از معنی و مفهوم بودن،(حداقل واسه خودم).

جالبه که نگار می دونه من از چی خوشم میاد و از چی بدم، ولی بازم کار خودشو می کنه. خوب البته اینکه دعوامون بوده می تونه توجیه خوبی باشه واسه اینکه نگار چند وقتی به وبلاگ سر نزنه و چیزیم ننویسه ولی هیچ وقت عنوان نمی کنه که یک ماه که می ذاره می ره سفر، معلوم که نمی تونه به وبلاگ دسترسی داشته باشه. راستی خانومی، شما که همیشه داشتی توی وبلاگ خودت می نوشتی، چرا پس از من گله می کنی؟!! این وبلاگ چند وقتی که وبلاگ شخصی شما شده نه ما. می گی نه یه نگاهی به پستای آخرت بنداز. جای اینکه از من نه ما بنویسی دوستای عزیزتو دعوت می کردی به بازی، از آهنگهای مورد علاقت می نوشتی و از فیلما، که البته از نظر من هیچ وقت ایرادی نداشت، پس چرا پای من تمومش می کنی؟!! می دونم دوس داری بری جای دیگه از خودت بنویسی ولی نه به خواسته خودت بلکه به خواسته یکی دیگه، خودت که بهتر می دونی چی میگم.. الانم برو مث دوستای مجازیت از خودت بنویس و حرفای دلتو بزن و لذت ببر، کسی کاریت نداره.

و اما در مورد گله هات؛ خودت بهتر می دونی من زیاد علاقه ای به آن لاین شدن و کانکت شدن ندارم، اگر می شدم فقط می خواستم به نحوی از زحماتت تشکر کنم حالا من چی کار کنم که دوستای گلت تقریباً همیشه آن لاینن و پیشدستی می کردن و زودتر نظر می دادن؟!! ولی این ربطی به ارزش ها نداره عزیزم، ارزش قائل شدن واسه آدما به این نیست که کی میاد اول و نظر می ده یا نمی ده، مهم این بود که تو بهتر از همه می دونستی واست می مردم و عاشقونه دوست داشتم و دارم. ضمناً تو که بهتر از همه می دونستی این آخریا من چقدر درگیر درس و این دانشگاه لعنتی شده بودم.

الانم اینارو می نویسم که آرزو به دل نمونی و بدونی که یه عمریه که ID و Password رو داشتم، به ترفندهای زیادی سعی کردم بدستش بیارم و یه کاری کنم که خوشحال شی، همیشه سعی می کردم مث خودت دنبال مطالب خوب باشم که توی وبلاگ بنویسم تا یه جورایی سوپرایزت کنم ولی نشد، چون من مال این کار نبودم و نیستم، من اصلاً طبع وبلاگ نویسی ندارم، بابا عار که نیست، در عوض کلی کار دیگه بلدم عزیزم.

ولی اصلاً دوست نداشتم اینجوری شروع کنم، دوست نداشتم حالام که می نویسم در این باره باشه.

بهرحال امیدوارم هر جا که باشی موفق و خوشبخت باشی، از تمام مهر و محبتات ممنونم و شرمنده که نتونستم گوشه ای از اونها را جبران کنم، کارایی که تو واسم کردی هیچ دوستی واسه دیگری انجام نمی ده و این باعث می شه از همیشه شرمنده تر باشم. اینو هیچوقت فراموش نکن که تو یه فرشته ای و اسپشیال.

درود بر تو که تحول عظیمی توی زندگیم ایجاد کردی و من نتونستم، هرگز فراموشت نمی کنم چون تو بهترین بودی و هستی. xoxo را فراموش نکن.

ضمناً از پرسه،مستانه و شیطونک شاکی و ... ممنونم که همیشه سر می زدنو خانوم کوچولوی مارو خوشحال می کردن. مرسی دوستان.

در نهایت امیدوارم تو از دستم ناراحت نشده باشی که اینارو اینجا نوشتم.

xoxo4ever — Fri, 29 Aug 2008 10:09:18 GMT

شاید این اولین باری باشه که بدون وجود فـرزاد دارم اینـجا می نویسم ، من و فـرزاد تصـمیم گرفتـیم رابطه مون رو تموم کنیم . متاسفانه ما نتونستیم اون جوری که فکر کرده بودیم رابطه مون رو به یه جاهایی برسونیم ، خیلی نقشه ها برای آینده مون کشیده بودیم ، خیلی آرزوها داشتیم ولی خب . . . همیشه همه چیز اونجوری که ما فکر می کنیم پیش نمیره . مطمئنا هر دوی ما به یه اندازه مقصر بودیم ، هیچکدوم نتونستیم دست از خودخواهی ها و بچه بازیهامون برداریم ، نتونستیم همو درک کنیم ، نتونستیم نیازهای طرف مقابلو بفهمیم و بهش احترام بگذاریم ، نتونستیم هیچوقت با حرف زدن مشکلاتمون رو حل کنیم . در واقع هیچکدوم توانایی قبول مسئولیت رو نداشتیم .

به هر حال ما هردومون حالمون خوبه و با هم نه دشمنی داریم و نه به خون هم تشنه ایم .

این وبلاگ از روز اول هدیه من برای سالگرد آشنایی مون به فرزاد بود ولی متاسفانه هیچوقت اونجوری که دلم می خواست نشد ، نتونستم راحت گله ها و حرفای دلم توش بزنم ، حتی اینجا هم باید مشکلات سانسور می شد ! برای همین بود که هر وقت من و فرزاد دعوامون بود این وبلاگ برای چند ماه بسته می شد . فرزاد ، می دونم حتی الان به خاطر این پست کلی از دست من ناراحت می شی ولی دیگه می خوام خودم باشم ، خسـته شدم از بس رل بازی کردم . مطمـئنا اینجا نه ، ولی تو یه وبلاگ دیگه می خوام خودم باشم ، می خوام مثل خیلی دوستای مجازیم از اینکه خودمم لذت ببرم . از اینکه بدون هیچ خجالتی حرفای دلمو بزنم و از مشکلاتم بگم احساس آرامش کنم .

من وبلاگمو نه حذف می کنم نه پستای قبلیمو پاک می کنم ، واسش خیلی زحمت کشیدم ، همیشه سعی کردم بهترین ها رو پیدا کنم و توش بذارم چون یه هدیه بود واسه کسی که خیلی برام عزیز بود . شاید یه روز بلاگفا خودش وبلاگو حذف کنه .

فرزاد 2 تا گله ازت دارم اول اینکه همیشه آخر همه به اینجا اومدی ، همیشه آخر همه نظر دادی . برای اینجا هم مثل من ارزش قائل نبودی . ناراحت نشو از این پست من ، اینجا کسی من و تو رو نمیشناسه ، کاش به جای اینکه انقدر نگران قضاوت آدمایی باشی که هیچوقت تو رو نخواهند شناخت ، یک کم نگران من بودی که 3 ساله تو رو می شناسم . آرزوم بود یه بار ID و Password رو ازم بگیری و تو یه پست بذاری ، حتی یه خط شعر !

دوم اینکه هیچوقت نفهمیدی که :

وقتی کمتر سزاوارم به من مهر بورز . . . آن زمان نيازمندترم

xoxo4ever — Wed, 27 Aug 2008 15:05:18 GMT

برای زيستن دو قلب لازم است

قلبی که دوست بدارد ، قلبی که دوستش بدارند

قلبی که هديه کند ، قلبی که بپذيرد

قلبی که بگويد ، قلبی که جواب بگويد

قلبی برای من ،

قلبی برای انسانی که من می خواهم

تا انسان را در کنار خود حس کنم.

xoxo4ever — Thu, 26 Jun 2008 09:49:18 GMT

کسانی که بد را پسندیده اند

ندانم ز نیکی چه بد دیده اند ؟!!

xoxo4ever — Wed, 23 Apr 2008 10:04:18 GMT

دنیا بیستون است

و روی هر ستون عفریت فرهاد کش نشسته

هر روز پایین می آید و در گوش ات نجوا می کند که شیرین دوستت ندارد و جهان تلخ می شود

تو اما باور نکن !

عفریت فرهاد کش دروغ می گوید زیرا که تا عشق هست ، شیرین هست

عشق اما گاهی سخت می شود ، آنقدر سخت که تنها تیشه از پس آن بر می آید

روی این بیستون ِ ناساز و ناهموار

گاهی تنها با تیشه می توان رَدی از عشق گذاشت

وگرنه هیچکس باور نمی کند که این بیستون فرهادی داشت ...